Hazirane 28, 2008
mutluluk; er-geç..
alıştıgın koku ve ten artık yok.
önceleri zor olacak, bilesin..
ama sonrasında akıl galip gelecektir..
hak vereceksin olanlara,
olması gerektiğini sindirecksin içine.
sonra yavaş yavaş silinecek kalanlar
elle tutulur olanlar.
yavaş yavaş parmaklarına kuvvet gelecek,
yapman gereken somut temizlik için.
ama bilesin ki,
elle tutulamayan bir takım şeyler,
hal-i hazırda duracak içinde bir yerlerde..
ve sonra..
önüne başka silüetler düştükçe
gözden ıraklaşacak,
ama hep var olacak oralarda biryerlerde..
bir yandan da kalbin derinlik kazanacak
ardı sıra siluetler..
ama her kaybediş baska bir kazanışsa eğer,
ve her yeni kazanış bir kaybedişi gerektiriyorsa,
ne kaybetmeli, ne de kazanmalı..
ya da bir kez kazandın mı,
hiç kaybetmemeli..
yok yok..
gerek yok ütopik şeylere..
alelade bir insansın sen,
kazanırsın da, kaybedersin de..
bu değil mi yaşamak!
böylece hissetmez misin yaşadıgını,
nefes aldıgını!
o zaman,
vur dibine..
kaybettin mi, adam gibi..
kazandın mı, aslanlar gibi..
ve bil ki; tüm haklarıyla yaşamaya değer.
ve bil ki; mutluluk, er-geç.
h.a.

0 yorum yazılmıştır
Yorum yaz!